[Chiaki]ดองไปเถิดจะเกิดผล~ View my profile

[Naruto][S.Fic]Those Blue Eyes[InojinSarada]

posted on 29 Aug 2015 00:29 by choconoir in Fiction
Naruto Fan Fiction
 
 
[Inojin x Sarada]
 
 
 
 
Those Blue Eyes
 
 
 
 

                "ตาของนาย เป็นสีฟ้ากว่ารุ่นที่เจ็ดอีกนะ"

 

                เจ้าของดวงตาสีฟ้าที่เธอพูดถึงแก้มขึ้นสีระเรื่อ สีหน้าเขินอายราวกับสาวน้อยที่ถูกจีบอย่างไรอย่างนั้น ทำให้หัวคิ้วของซาราดะมุ่นเข้าหากัน

 

                ประหลาด... เธอก็แค่เปรียบเทียบสีตาของโบลท์กับพ่อของเขา ทำไมถึงหน้าแดงขึ้นมาล่ะ เธอก็แค่รู้สึกว่ามันแปลกดี ทั้งที่อุซึมากิ ฮินาตะ มีดวงตาสีขาวตามแบบฉบับของฮิวงะ แล้วทำไมโบลท์ถึงมีดวงตาสีฟ้าที่เป็นสีฟ้าจัดกว่าโฮคาเงะรุ่นที่เจ็ดได้ล่ะ?

 

                สีที่ควรจะเป็นน่าจะเป็นสีฟ้าแบบเดียวกันกันผู้เป็นพ่อ ไม่ก็ฟ้าซีดลงมา ตามหลักการผสมสีก็ควรจะเป็นแบบนั้นนี่นา เรื่องนี้เธอน่าจะถามจากหม่าม้าได้ คนเก่งอย่างหม่าม้าต้องมีคำอธิบายดีๆแน่ ก็ขนาดเธอที่ทั้งสีผมกับสีตาไม่เหมือนผู้เป็นแม่สักอย่างจนเคยสับสนไปช่วงหนึ่ง อุจิวะ ซากุระ ก็ยังหาคำอธิบายอย่างใจเย็น สอนจนเธอเข้าใจหลักการของการถ่ายทอดดีเอ็นเอจนซาราดะกลับไปบีบคอซุยเก็ทสึได้โดยไม่ถูกใครห้ามเลยนี่นา

 

                ตาสีฟ้าแบบนี้เข้มเกินไป ฟ้าเข้มกว่าดวงตาของรุ่นที่เจ็ดที่เธอชื่นชม เข้มกว่าดวงตาสีฟ้าของใครอีกคนที่เธอคุ้นเคย...

 

                "ซ...ซาราดะ" เสียงสั่นๆของโบลท์ทำให้เด็กหญิงรู้สึกตัวว่าเธอเผลอจ้องตาของอีกฝ่ายนานเกินและใกล้เกินกว่าคำว่าเหมาะสมไปสักหน่อย ถึงอันที่จริงแล้วเธอจะเผลอคิดอะไรในหัวจนไม่ได้ใส่ใจกับคนตรงหน้าเลยก็เถอะ

 

                "ขอโทษที ไม่มีอะไรแล้วละ" เธอขยับตัวถอยห่างจากเพื่อนร่วมทีม หมุนตัวออกเดินโดยไม่สนว่าคนที่เอ่ยชื่อเธอจะเป็นอย่างไรต่อบ้าง "แล้วเจอกัน"

 

                เด็กหญิงก้าวเดินไปตามทางที่คุ้นเคย อาศัยความทรงจำและความเคยชินพาร่างของตัวเองกลับบ้าน ในหัวก็ยังคงคิดถึงเรื่องเมื่อครู่ ก็ตาสีฟ้าน่ะ สวยเอามากๆเลยนี่นา... ยิ่งถ้าสีอ่อนลงมามากหน่อย ดูใสกระจ่าง ให้ความรู้สึกที่นิ่งสงบเหมือนผิวน้ำสักหน่อยละก็ ...ให้มองทั้งวันก็ไม่เบื่อ

 

                ...

 

                ซาราดะรู้สึกได้ถึงความรู้สึกร้อนๆที่ข้างแก้ม คิ้วก็ขมวดเข้าหากันอย่างขัดใจ อ...อะไรกัน เธอกำลังคิดถึงตาสีฟ้าสวยๆของป้าอิโนะต่างหาก คุโนะอิจิแสนสวยที่เหมือนกับนางไม้รายล้อมไปด้วยดอกไม้ในร้านแบบนั้นน่ะ ให้บรรยากาศของความสงบที่เหมือนกับมาจากดินแดนในเทพนิยายต่างหาก! ป้าอิโนะทั้งสวย แถมยังใจดีกับเธอ ทำให้ซาราดะผ่อนคลายและยิ้มได้ ไม่เหมือนใครบางคนที่ทำให้เธอโมโหอยู่บ่อยๆคนนั้นสักหน่อย

 

                "สีฟ้าบ้าบอ..." เด็กหญิงพึมพำกับตัวเอง เธอไม่ได้ชอบสีฟ้าสักหน่อย แค่เห็นว่าสวยดีก็เท่านั้น โฮคาเงะรุ่นที่เจ็ดที่เธอชื่นชมก็มีตาสีฟ้าที่สวยเอามากๆด้วยนี่นา เธอไม่ได้ชอบสีฟ้า สนใจสีฟ้าเพราะหมอนั่นสักหน่อย

 

                ซาราดะเผลอเร่งฝีเท้าตามอารมณ์ที่ขุ่นมัวโดยไม่รู้ตัว ไม่ทันได้ใส่ใจรอบข้าง จมอยู่กับความคิดของตัวเองเกี่ยวกับสีฟ้าและใครบางคน จึงไม่ทันสังเกตเห็นว่าทางข้างหน้าที่เธอกำลังมุ่งหน้าไป มีเด็กชายคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ใต้เงาร่มไม้ข้างทางพร้อมกับสมุดวาดรูปในมือ จนเธอเดินเข้าไปใกล้นั่นละถึงได้รู้สึกตัว ชะงักเท้าแล้วหันไปมองคนในความคิดที่อยู่ๆก็โผล่ตรงหน้า ในจังหวะเดียวกับกันที่อิโนะจินเงยหน้าขึ้นมา

 

                ดวงตาสีฟ้าอ่อนมองสบกับเธอ แววตาใสกระจ่างจนซาราดะรู้สึกว่ามองเห็นได้กระทั่งเงาสะท้อนของความคิดในหัวของเธอ ดึงดูดสายตาเธอไว้อย่างน่าประหลาดราวกับถูกวิชาลวงตา ไม่สามารถมองไปทางอื่นได้เลย

 

                "ซาราดะ..." อิโนะจินเอ่ยทักพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ดวงตาสีฟ้าซีดจ้องมาทางเธออย่างไม่คิดจะปิดบังแววตาดีใจสักนิด ใบไม้ที่คงจะร่วงจากด้านบนติดอยู่ตามเรือนผมสีทอง บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงจะขะมักเขม้นอยู่กับสมุดวาดรูปจนไม่ทันได้สังเกตสิ่งอื่น อย่างกับหลุดออกมาจากโลกภูตในนิทานภาพไม่มีผิด

 

                ...

 

                ซาราดะรู้สึกได้ว่าแก้มของเธอกำลังร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเด็กชายตรงหน้าขมวดคิ้ว ขยับยืดตัวมาด้านหน้าเพื่อมองเธอให้ถนัด ทำให้ดวงตาสีฟ้าซีดเหมือนผิวน้ำนิ่งสงบนั่นเคลื่อนเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น...

 

                ม...ไม่เห็นจะทำให้รู้สึกสงบสักหน่อย ไม่เห็นจะให้ความรู้สึกแบบดวงตาสีฟ้าของคนอื่นสักนิด

 

                "...สีฟ้าอะไรกัน!" เด็กหญิงยื่นมือออกไปด้านหน้า ผลักอิโนะจินที่ยังไม่ทันลุกขึ้นยืนให้ล้มก้นกระแทกพื้น ก่อนจะหมุนตัวก้าวเท้ายาวๆเดินหนีไปด้วยความเร็วที่อาจทำให้คนเข้าใจผิดว่าใช้จักระ

 

                บ้าบอ...บ้าที่สุด

 

                สีฟ้าอะไรนั่น ไม่ได้ชอบสักหน่อย!!!

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

อุวะฮะฮะฮ่าาาาา ต่อให้มูฟวี่จะปล่อยอะไรมา ธงคู่ลูกพระเอกเพื่อนพระเอกจะชัดสักแค่ไหน เราก็หาได้แคร์ไม่ เราจะยึดมั่นในเรือลำน้อยๆของเรา!

ก็ตาสีฟ้าน่ะ... ไม่ได้มีคนเดียวนี่นา อิ_อิ

เราจะชิพจินซาระอย่างมีความสุขต่อไป ,,v_v,,

รู้สึกคิดถึงการแต่งฟิคอย่างรุนแรง โฮ พอเริ่มทำงานแล้วไม่ได้เปิดคอมมาหลายอาทิตย์เลยล่ะค่ะ มีพล็อตเพียบแท้ๆ แต่เวลาแต่งอยู่ไหน แงงงงง

ป.ล.มีพล็อตฟิควันเกิดเกะแล้ว แต่ว่า....*มองเวลาที่ล่วงเลยไปและปัจจุบันที่ยังแทบหาเวลาไม่ได้*

ฟิคนี้ก็แต่งที่ออฟฟิศแหละ...แบบว่ามันทนไม่ไหวแล้ว ฮรือ

Comment

Comment:

Tweet

ชิพคู่นี้ต่อเถอะค่ะ เราจะลงเรือไปด้วยกัน >______<
อิโนะจินดูอบอุ่นมากๆ เขินแทนนุ่งสลัดเลย

รอฟิควันเกิดซาสึเกะอยู่นะค้าาา

#1 By Mariko (146.88.38.149|146.88.38.149) on 2015-09-09 17:25